X
تبلیغات
::. آتش نشان .:: - » مقالات

::. آتش نشان .::

:: آتش نشانی؛ آمیزه ای از عشق و وظیفه

زمان به سرعت می گذشت و دلهره شدیدی آتش نشانان را فراگرفته بود. شعله های آتش از هر طرف ساختمان زبانه می کشید. تقریبا همه بیرون آمده بودند، اما هنوز یک کودک 6 ساله در ساختمان مانده بود.

رفتن به داخل ساختمان به دلیل احتمال ریزش گدازه های آتش غیر ممکن به نظر می رسید. تقریبا همه از نجات کودک ناامید شده بودند...

کمی آن طرف تر مادر کودک بر سر و صورت خود می زد، مرد طاقت دیدن این صحنه را نداشت. بی محابا دل به آتش زد، چند دقیقه بعد سایر نیروهای آتش نشان او را از میان شعله های آتش با کودکی در بغل، در حالی که لبخند پیروزمندانه ای بر لب داشت، بیرون آوردند. کودک نجات یافته بود، اما آتش نشان فداکار به دلیل شدت جراحات وارده به بیمارستان انتقال یافت.

آتش نشانی

دریادلان حوادث

می گویند هر شغلی سختی ها و لذت های خاص خود را دارد، اما برخی مشاغل بسیار خاص ترند و آتش نشانی یکی از آنهاست. شغلی که با اضطراب، ترس، نگرانی، شیرینی، تلخی و تاسف همراه است. شخص آتش نشان، دل دریایی می خواهد تا بتواند به آتش بزند و فرد حادثه دیده ای را به زندگی بازگرداند و شاید خودش نیز در این میان با زندگی وداع کند.

آتش نشانان دریادلانی هستند که در هنگام بروز حوادث جان به کف و بی محابا دل به آتش می زنند و دل دریایی داشتن یعنی همین.

نگاهی به پیشینه آتش نشانی در کشور

بر اساس گزارش پایگاه اینترنتی شهرداری تهران، نخستین ایستگاه آتش نشانی در ایران حدود 150 سال پیش توسط روسیه تزاری در شهر تبریز(پایتخت کشور در آن روزها)، تاسیس شد که لوازم و تجهیزات آن نیز هم اکنون در موزه آتش نشانان تهران نگهداری می شود.

در تهران نیز اولین واحد آتش نشانی در سال 1303 شمسی در گاراژی به نام « حسنی» واقع در سه راه امین حضور با کمک 75 درجه دار نظامی و چند دستگاه خودرو« ان-آ-گ» توسط یک ژنرال روسی راه اندازی شد و در سال 1307 نیز یکی از قبرستان های قدیمی تهران «ایستگاه فعلی حسن آباد» به مرکز ماشین های آب پاش تبدیل شد که صرفا اقداماتی از قبیل آب پاشی معابر، آبیاری درختان و برخی اوقات عملیات اطفای حریق را انجام می دادند، شاید به همین دلیل بود که بعدها نام « اطفائیه» را بر روی این واحد گذاشتند.

پس از مدت ها به دلیل گسترش شهر و افزایش جمعیت، دومین ایستگاه آتش نشانی نیز در شمیرانات کار خود را شروع کرد و پس از آن هم واحدهای دیگری در نقاط مختلفی از پایتخت از جمله دروازه دولاب، میدان مولوی، چهارراه عباسی و ... تاسیس شدند.

آتش نشانی در تهران امروز

اکنون پس از گذشت سال ها از تاسیس نخستین ایستگاه های آتش نشانی و گروه امداد و نجات، که در ابتدا یک سری اقدامات و فعالیت های تشریفاتی و ابتدایی را شامل می شد، امروز با توجه به گسترش کلان شهر تهران، ازدیاد جمعیت، گسترش ساخت و سازها بدون رعایت اصول ساختمان سازی و تجهیزات ایمنی، تمرکز بخش قابل توجهی از صنایع، مشاغل و کارخانجات و اماکن اداری و تجاری در پایتخت و همچنین قرار گرفتن بخشی از این شهر در گسل زلزله و خطر وقوع حوادث طبیعی در فصل مختلف سال، رسالت سازمان آتش نشانی را بیشتر از پیش در حفظ امنیت و تامین ایمنی شهروندان در هنگام وقوع حوادث و بلایا آشکار ساخته است.

وقوع روزانه 80 حادثه در تهران

بر اساس اطلاعات و آمارهای رسیده از واحد آمار سازمان آتش نشانی شهر تهران روزانه 70 تا 85 حادثه در تهران به سازمان آتش نشانی گزارش داده می شود که نیروهای آتش نشانی بلافاصله پس از اطلاع از حادثه خود را به محل رسانده و به امدادرسانی به حادثه دیدگان می پردازند.

بیشترین حریق ها در اماکن، معابر و گذرگاه ها، منازل مسکونی و وسایل نقلیه رخ داده است.

آتش نشانی یکی از سخت ترین حرفه های شغلی در دنیا محسوب می شود، اما با این حال هنوز در کشور ما بسیاری از ابعاد این حرفه ی طاقت فرسا، ناشناخته مانده و آتش نشانان روزانه با مشکلات فراوانی دست و پنجه نرم می کنند.

هم اکنون 2700 نیروی آتش نشانی در ناوگان آتش نشانی شهر تهران فعال هستند که بر اساس استانداردهای جهانی این میزان باید به 5000 نیرو در کلان شهر تهران افزایش یابد.

این در حالی است که به نظر می رسد هنوز از نظر تعداد ایستگاه های آتش نشانی نیز در پایتخت با کمبودهایی مواجه هستیم به طوریکه در حال حاضر فقط 75 ایستگاه آتش نشانی در شهر 12 میلیونی وجود دارد که حداقل این تعداد باید به 120 ایستگاه برسد.

شاید همین احساس کمبود و نیاز مبرم به حضور سریع این نیروها در محل حادثه موجب شده که شهردار تهران با جدیت از سازمان آتش نشانی بخواهد که توسعه ایستگاه های آتش نشانی را با سرعت هر چه تمام تر در دستور کار خود قرار دهد.

روزانه 7 هزار زنگ خور مزاحم

در حالی که بر اساس آمار رسیده از سازمان آتش نشانی شهر تهران، روزانه 9500 تماس تلفنی با شماره 125 از سوی شهروندان تهرانی برقرار می شود، ولی به گفته مدیرعامل سازمان آتش نشانی شهر تهران فقط 2500 تماس از این تعداد واقعی بوده و مابقی آنها گزارش های نادرستی است که صرفا برای سرگرمی و گذران وقت از یک سو و نبودن فرهنگ سازی لازم در این زمینه از سوی دیگر، از طرف برخی از شهروندان در قالب تماس های مزاحمت آمیز، با این مرکز برقرار شده است.

2 دقیقه از استانداردهای جهانی عقب هستیم

گستردگی کلان شهر تهران و به دنبال آن توسعه بزرگراه ها، عرصه حضور و فعالیت با سرعت عمل را برای آتش نشانان تنگ کرده، طوری که در حال حاضر متوسط رسیدن نیروهای آتش نشانی به محل حادثه 5 دقیقه است، در حالی که باید 3 دقیقه باشد و این یعنی اینکه برای رسیدن به صحنه های حوادث 2 دقیقه از استانداردهای جهانی عقب هستیم.

بدین ترتیب می توان ادعا کرد که ترافیک سنگین کلان شهر تهران و حجم انبوه خودروها از یکسو، و کمبود ایستگاه های آتش نشانی در فواصل مورد نظر از سوی دیگر موجب شده تا رسیدن نیروهای آتش نشانی در مدت زمان 3 دقیقه به محل حادثه در شهری مانند تهران تقریبا محال به نظر می رسد، مگر اینکه مکان حادثه به یکی از ایستگاه های آتش نشانی، بسیار نزدیک باشد.

70 درصد مردم 125 را نمی شناسند

به گفته مدیرعامل سازمان آتش نشانی شهر تهران بر اساس نظر سنجی که این سازمان از جامعه نمونه ای در شهر تهران صورت داد، متاسفانه در حال حاضر 70 درصد مردم با شماره 125 آشنایی نداشته و اغلب آن را با 118 یا 115 اشتباه می گیرند و این در حالی است که باید فرهنگ استفاده به موقع و سریع از تلفن 125 برای جلوگیری از خسارات مالی و جانی افراد در هنگام حوادث در میان شهروندان به گونه ای عمیق و ریشه ای رسوخ کند تا دیگر شاهد این واقعیت تلخ نباشیم که دو سوم تماسهای تلفنی با این شماره را مزاحمت ها تشکیل بدهد.

سایت اطلاع رسانی سازمان آتش نشانی  

نشانی سایت اطلاع رسانی سازمان آتش نشانی و خدماتی ایمنی شهر تهران www.125.ir است که آخرین اخبار مربوط به حریق و حوادث مهم همه روزه بر روی این سایت درج می‌شود.

شهروندان به ویژه خبرنگاران رسانه ها می توانند مشروح اخبار آتش نشانی و آتش سوزی ها و حوادث واقعه در سطح شهر تهران را همراه با عکس از این سایت دریافت كنند.

چه خوب است همزمان با فرارسیدن «روزآتش نشانی و ایمنی(7 مهر ماه)» برای یک بار هم که شده با دید دیگری به شغل این قشر تلاشگر که وظیفه را با عشق می آمیزند، بنگریم و در دل به شجاعت و جسارت آنها آفرین بگوییم.

منبع : همشهری

+ نوشته شده در  ساعت 23:40  توسط :: محمّد صالحی ::  | 

:: گاز منو اکسید کربن

در فصل هایی که از وسایل گرمازا خصوصا بخاری استفاده نمیشود هوای موجود در یک اتاق 2×3 با ارتفاع 3 متر برای تنفس بیش از 7 نفر(فقط از نظر درصد گازهای تنفسی) کافی می باشد اما با شروع فصل سرما و روشن نمودن وسایل گرمازا خصوصا بخاری های گاز سوز می توانید حداقل به اندازه 10 نفر اکسیژن مصرف کنید. از فشار گاز اکسیژن o2 در این شرایط بسرعت کاسته میشود باید در نظر داشت که قدرت حل شدگی گاز دی اکسیدکربن (co2) در خون حدود بیست برابر بیشتر از قدرت حل شدن اکسیژن است.

هر گاه فشار گاز دی اکسید کربن (co2) افزایش یابد تغییرات بسیار شدید و خطرناک در الگوی تنفسی ایجاد میشود و از طرفی دیگر هر گاه فشار گاز اکسیژن (o2) کاهش یابد تغییرات شدید و خطر آفرین در تنفس ایجاد میشود. بنابرآنچه گفته شد اگر به هر دلیل، فشار گاز دی اکسید کربن در هوای محیط افزایش یابد و یا از فشار اکسیژن کاسته شود مشکلات جدی تنفسی تا خفگی و مرگ می تواند اتفاق بیفتد. افزایش و تجمع گاز دی اکسیدکربن در بدن می تواند باعث ضعف عمومی سیستم عصبی مرکزی از جمله مرکز کنترل تنفس شده، سر درد، اغتشاش شعور، contusion کما و حتی مرگ را بدنبال داشته باشد. البته همیشه خفگی و گاز گرفتگی ناشی از افزایش گاز دی اکسید کربن و یا کاهش گاز اکسیژن در هوای محیط نیست. بلکه گاهی اوقات خفگی و گاز گرفتگی ناشی از استنشاق گازهای سمی است. یکی از خطرناکترین این گازها که میتواند سبب مسمومیت تنفسی با این گاز کاسته شده است اما بایستی در نظر داشت حدود 6% حجم گازهای خارج شده از اگزوز ماشین های بنزینی را گاز مونواکسید کربن تشکیل میدهد. مونواکسید کربن گاز سمی و بی رنگ و بی بو است که از سوختن ناقص کربن، حاصل میشود چنانچه میدانید سلول های بدن برای تداوم حیات و انجام سوخت و ساز به اکسیژن نیاز دارند و کار انتقال اکسیژن به سلولهای بدن توسط هموگلوبین خون انجام می شود علت سمی بودن منواکسید کربن این است که میل ترکیبی هموگلوبین با این گاز بیشتر است.

وقتی گاز منواکسید کربن با هموگلوبین ترکیب میشود، تشکیل مونواکسید کربن هموگلوبین یا همان [cobh] میدهد بدین ترتیب قدرت انتقال اکسیژن از هموگلوبین گرفته میشود. فشار گاز مونواکسید کربن در هوا و مدت زمانی را که فرد در تماس با آن است، تعیین کننده بروز علائم و شدت مسمومیت تنفسی خواهد بود. باید در نظر داشت که مسمومیت با گاز مونواکسید کربن بدون تغییر در تعداد تنفس اتفاق افتاده و با علائم تهوع و سردرد همراه است. در مسمومیت با این گاز رنگ قرمز روشن گیلاسی که مربوط به (cibh) است در پوست و مخاط و زیر ناخن فرد مصدوم مشخص می‌باشد. هر گاه حدود 70% تا 80% هموگلوبین بدن با مونواکسید کربن ترکیب شود«مرگ» اتفاق می افتد. نکته قابل توجه این است که تماس مزمن و طولانی مدت با گاز مونواکسیدکربن حتی در مقادیر و دوزهای کمتر از دوز کشنده نیز می تواند سبب آسیب دیدگی مغز و بروز تغییرات ذهنی و گاهی نیز ایجاد حالتی شبیه به پارکینسون شود. لازم به ذکر است بدانیم اگر چنانچه کسی با گاز مونواکسید کربن دچار مسمومیت شده باشد بایستی سریعا او را از محیط آلوده به این گاز خارج نموده و در تماس با هوای آزاد گذاشت، در مسمومیت های شدید بایستی به مصدوم تنفس مصنوعی داده شود و چنانچه مقدور باشد تنفس با اکسیژن بر تنفس با هوای آزاد ارجعیت دارد.

+ نوشته شده در  ساعت 21:58  توسط :: محمّد صالحی ::  | 

:: مراحل نجات شخص برق گرفته

 در هنگام برق گرفتگی معمولا دستگاه تنفسی زودتر از قلب از کار می افتد و رنگ صورت مصدوم متمایل به آبی میشود. بدین خاطر و قبل از اینکه ضربان قلب متوقف گردد، باید تنفس مصنوعی هر چه زودتر شروع گردد که این امر نیازمند سرعت عمل، دقت و خونسردی است. بیشتر برق گرفتگی ها در خانه و یا اماکن که ولتاژ برق از 250 ولت تجاوز نمی کند صورت میگیرند. اگر شخص هنوز هم با جریان در تماس باشد باید قبل از کوشش جهت نجات وی، نخست جریان برق را قطع نمود. در این صورت عدم امکان یافتن سریع کلید برق، باید بدون فوت وقت شخص را از برق جدا کرد در اماکنی که ولتاژ برق کمتر از 500 ولت است مواظب باشید که خودتان هم دچار برق گرفتگی نشوید. لذا باید از وسیله عایق و خشکی نظیر دستکش لاستیکی، کلاه، کت و سایر البسه خشک استفاده نمود. از تماس با بدن شخص برق گرفته و یا البسه اش، بخصوص در نقاط مربوط مانند زیر بغل وی خودداری کنید عصای خشک ممکن است بکار بیاید اما به هیچ وجه نباید از چتر استفاده کرد زیرا دارای فلز است، چوب و طناب خشک یا روزنامه چند لایه شده نیز مفید است. در صورت امکان جهت احتیاط بیشتر، بهتر است هنگام جدا کردن شخص از سیم و با هر وسیله برق دیگر، روی شئی عایق و خشک بایستد، اگر شخص به سیستم رادیو، تلویزیون، اتو و....چسبیده باشد، میتوان پریز را بیرون کشید اگر ولتاژ برق بیش از 500 ولت باشد(نظیر کارخانه ها و مراکز برق) سه حالت برای مصدوم اتفاق می افتد:
 1-شخص برق گرفته به محل بی خطری دور از کابل برق پرتاب شده است. در این صورت نیازی به قطع جریان برق نبوده و اقدامات بعدی باید صورت گیرد.2-شخص برق گرفته در کنار کابل برق افتاده اما بدن او با جریان برق تماس ندارد در اینصورت شخص نجات دهنده باید از نزدیک شدن به مصدوم خودداری کرده و توسط عصا چوب، طناب عایق یا.... مصدوم را به اندازه کافی از کابل دور نموده و کمکهای اولیه را شروع کند. 3- شخص برق گرفته با کابل و جریان برق در تماس مستقیم می باشد که به احتمال زیاد به مرگ وی خواهد انجامید. در این حالت شخص نجات دهنده پس از اطمینان کامل از قطع برق بعد به وسیله چنگک عایق، زنجیری بر روی کابل  بیندازد تا کابل به زمین اتصال یافته و بار الکتریسیتی موجود در آن رفع گردد. سپس مصدوم را فورا به پزشک برساند بطور کلی در هنگام برق گرفتگی پس از قطع برق و جدا کردن بیمار از سیم یا وسیله برقی، در صورت قطع تنفس، باید به وی تنفس مصنوعی داده و اگر لازم باشد این عمل برای ساعتها ادامه یابد تا تنفس عادی به بیمار باز گردد. در مرحله بعد اگر آثار پریدگی رنگ، کند و سریع شدن تنفس نامنظم شدن تنفس، بهم خوردن دندانها، سردشدن بدن، دست دادن حالت بیهوشی به بیمار، ظاهر شدن عرق سرد بر پیشانی و بینی و اطراف دهان.... که میتواند علائم شوک باشند. مشاهده شد، باید فورا مصدوم را با آمبولانس به بیمارستان انتقال داده و در حین این عمل، وی را به پشت بخوابانید بنحوی که سر پایین تر از بدن قرار گیرد و پاسخ حداقل 30 سانتی متر بلندتر از سر قرار داشته باشند.

بدن مصدوم را باید بوسیله کیسه آب گرم، پتو یا لباس، گرم نگه داشت و البسه تنگ را در اطراف گردن، سینه و کمر شل نمود، هوای تازه نیز به قدر کافی به بیمار رسانده شود. همچنین سوختگی ناشی از برق گرفتگی نیز باید پانسمان گردد در هر صورت رساندن شخص آسیب دیده به بیمارستان و یا در صورت امکان، احضار پزشک به محل حادثه جهت معاینه وی ضروری است.

+ نوشته شده در  ساعت 21:52  توسط :: محمّد صالحی ::  | 

:: كپسول آتش نشاني

کپسول آتش نشانی
 
يكي از نيازهاي اساسي هر خانه يا اداره اي ، كپسول آتش نشاني است ؛ اگر با اين وسيله آشنايي داشته باشيم ، مي توانيم با استفاده درست از آن حريق را مهار نماييم.
آتش چيست؟
آتش نتيجه يك واكنش شيميايي است كه معمولاً ميان اكسيژن اتمسفر و يك نوع سوخت اتفاق مي افتد؛ البته تنها احاطه يك ماده سوختني به وسيله اكسيژن ، سبب آتش گرفتن آن نمي شود. بلكه براي اين كه واكنش احتراق اتفاق بيفتد بايد ماده سوختني به حدي گرم شود كه به دماي احتراق خود برسد.
براي اين كه يك چوب آتش بگيرد اتفاقاتي رخ مي دهد كه به ترتيب به آنها اشاره مي كنيم :
- ابتدا بايد چوب تا دماي بسيار بالا گرم شود. اصطكاك ، نوري كه به وسيله اي متمركز شود و يا چيزي كه قبلاً سوخته باشد مي تواند علتي براي گرم شدن چوب باشد.
- وقتي چوب به دماي 260 درجه سانتي گراد رسيد مواد سلولزي سازنده آن تجزيه مي شوند.
- مواد تجزيه شده به صورت گازهاي فراري كه بيشتر تركيبي از هيدروژن ، كربن و اكسيژن هستند ، آزاد مي شوند تا آب ، دي اكسيد كربن و .... به وجود آيد.
- گازهايي كه به هوا متصاعد شده اند ، توليد زبانه آتش مي كنند . اتمهاي كربن در اين زبانه با افزايش حرارت توليد نور مي كنند .
- حرارت زبانه آتش سبب مي شود كه ماده سوختني در دماي اشتغالش باقي بماند و تا وقتي ماده سوختني و اكسيژن باقي باشد به سوختنش ادامه دهد .
همانطور كه ديديد در پروسه سوختن 3 عنصر ضروري لازم است: دماي بالا ، اكسيژن يا گازهاي مشابه و ماده سوختني . كپسول هاي آتش نشاني براي حذف حداقل يكي از اين 3 مورد طراحي شده اند.
يكي از راههاي كنترل آتش ، سردكردن ماده سوختي تا زير نقطه اشتعالش است و آب يكي از بهترين راهها براي اين كار است تا سيكل سوختن قطع شود. براي حذف اكسيژن بايد به وسيله اي آتش را خفه كنيد تا هوا به آن نرسد كه بهترين راه پوشاندن آتش با يك پتوي سبك و يا ريختن مواد غير قابل اشتعال از قبيل شن روي آتش است. حذف ماده سوختني كه يكي ديگر از روشهاي كنترل آتش است راه دشوارتري است. مثلاً وقتي منزلي آتش مي گيرد ، ماده سوختني در حقيقت خود خانه و وسايل آن است كه حذف آن بسيار دشوار است و تنها وقتي حذف مي شود كه كل آن سوخته باشد.
كپسول هاي آتش نشاني استوانه هاي فلزي محكمي هستند كه با آب يا يك نوع ماده خفه كننده پر شده اند و وقتي اهرمي را كه بالاي اين استوانه است فشار دهيد ، ماده با فشار زيادي از كپسول خارج مي شود . در اين كپسول ها يك لوله ، مخزن تحت فشار كپسول را به قسمت بالاي كپسول متصل و يك شير فنري نيز ارتباط ميان لوله را با دهانه خروجي مسدود كرده است. در بالاي سيلندر ، سيلندر كوچك ديگري وجود دارد كه با گاز فشرده اي مانند دي اكسيد كربن پر شده است و يك شير جلوي انتشار دي اكسيد كربن را مي گيرد.
براي استفاده از كپسول آتش نشاني بايد ضامن كپسول را كشيده و اهرم آن را فشار داد. اين اهرم يك ميله را فشار مي دهد تا شير فنري را به پايين فشار دهد و مسير خروجي را باز كند. گاز فشرده شده بر اثر فشار كم محيط رها مي شود . اين امر موجب مي شود كه مواد موجود در كپسول با نيروي قابل ملاحظه اي از مخزن به دهانه خروجي منتقل شده ، خارج شود .
روش درست استفاده كردن از كپسول آتش نشاني اين است كه آن را مستقيماً روي سوخت هدف گيري و روي تمامي سوخت پخش كنيد. اگر فقط شعله ها را هدفگيري كنيد ، نتيجه مطلوبي نمي گيريد.

انواع كپسول هاي آتش نشاني
آب يكي از آشناترين مواد براي خاموش كردن آتش است ؛ اما اگر به شكل صحيحي به كار گرفته نشود مي تواند از آتش نيز خطرناك تر باشد. با يك دستگاه خاموش كننده آتش كه به وسيله آب كار مي كند مي توان آتشي را كه مسبب آن چوب ، كاغذ يا مقواست خاموش كنيد ؛ اما اگر آتش به وسيله الكتريسيته به وجود آمده باشد و يا اين كه مايعات قابل اشتعال سبب آتش شده باشند ، آب روش مؤثري براي كنترل آن نيست زيرا آب مي تواند جريان برق را هدايت كند و سبب برق گرفتگي شود. همچنين مايعات قابل اشتعال به وسيله آب به اطراف پخش مي شوند و سبب گسترش آتش سوزي مي شوند.
يكي از محبوب ترين مواد خاموش كننده آتش دي اكسيد كربن خالص است. در كپسول آتش نشاني كه با دي اكسيد كربن كار مي كند، دي اكسيد كربن به شكل مايعي تحت فشار بالا در سيلندر نگهداري مي شود . وقتي محفظه باز مي شود ، دي اكسيد كربن منبسط مي شود و در اتمسفر به شكل گاز در مي آيد. دي اكسيد كربن سنگين تر از اكسيژن است. بنابراين جايگزين اكسيژن اطراف ماده سوختني مي شود . در رستوران ها از اين نوع كپسول ها استفاده مي شود ، زيرا آلودگي براي مواد غذايي و وسايل آشپزي ايجاد نمي كنند.
بهترين انواع مواد خاموش كننده آتش ، كفهاي خشك شيميايي يا پودرها هستند كه بيشتر از بي كربنات سديم، بي كربنات پتاسيم يا مونو آمونيوم فسفات ساخته مي شوند. بي كربنات پتاسيم وقتي دما به 70 درجه سانتي گراد مي رسد شروع به تجزيه شدن كرده ، دي اكسيد كربن آزاد مي كند. اين دي اكسيد كربن روي آتش را مي پوشاند و آن را خفه مي كند.
از كپسول هاي آتش نشاني تنها در آتش سوزي هاي مختصر مي توان بهره گرفت. زيرا حاوي مقدار كمي از مواد خاموش كننده آتش هستند. در آتش سوزي هاي بزرگتر نياز به تجهيزات بزرگتري از قبيل ماشين آتش نشاني و افرادي متخصص است كه بدانند هر آتشي بايد به وسيله چه چيزي فرو نشانده شود ؛ اما به هر حال اگريك آتش سوزي ناگهاني در منزل يا محيط كارتان به وجود آيد ، يك كپسول آتش نشاني مي تواند نجات دهنده فوق العاده گرانبهايي براي زندگي شما محسوب شود .
كپسول هاي آتش نشاني به چند كلاس تقسيم بندي مي شوند. كپسول هاي كلاسAمي توانند آتش سوزي هاي ناشي از مواد معمولي از قبيل چوب و پلاستيك و كاغذ را خاموش كنند. كپسول هاي كلاسB مي توانند آتش هاي ناشي از مايعاتي چون بنزين يا گريس را فرو نشانند. كلاسC مربوط به آتش سوزي هاي الكتريكي است و كلاسD نيز براي خاموش كردن فلزات شعله ور و ناياب به كار مي رود . بهتر است در منزل خود از كپسول آتش نشاني نيز به عنوان يك وسيله ضروري زندگي استفاده كنيد و پيش از هر چيز به دستورالعمل و تصاوير روي آن توجه كنيد تا بدانيد مربوط به چه نوع آتش سوزي هايي است.

منبع :

متن از articles.ir
+ نوشته شده در  ساعت 14:43  توسط :: محمّد صالحی ::  | 

:: پيشگيري از آتش سوزي و اطفاء حريق

 

پيشگيري ، اقدامات اوليه و اطفاء حريق

 

راه هاي جلو گيري از آتش سوزي و خاموش كردن آن (اطفاء حريق)

1- سرد كردن:  در اين عمل با از بين بردن حرارت مي توان آتش را خاموش كرد. معمولا آب متداول ترين مايعي است كه براي سرد كردن جامدات استفاده كرد. اما بايد به اين نكته توجه داشته باشيم كه بعضي از فلزات مانند سديم ، پتاسيم و منيزيم اگر با آب تركيب شوند حالت انفجاري به خود مي گيرند .

 همچنين در خاموش كردن مايعاتي چون بنزين، گازوئيل و پارافين مايع نبايد از آب استفاده كرد زيرا اين مواد به علت سبك بودن وزنشان نسبت به آب در سطح قرار گرفته و هر چه بر مقدار آب بيفزاييد به گسترش آتش سوزي كمك كرده ايد .

 2- سد كردن (جداسازي):  با جداسازي مواد سوختني از حريق و جلوگيري از رسيدن آن ها به مواد در حال اشتعال مي توان آتش را مهار و خاموش كرد ، در اين عمل ضلع مواد سوختني را حذف مي كنيم .

 3- خفه كردن :  هر گاه سطح محل آتش سوزي را بپوشانيم به طوري كه اكسيژن به آن نرسد عمل خفه كردن را انجام داده ايم و آتش فورا خاموش مي گردد . براي مثال در آتش سوزي هاي كوچك كه هنوز توسعه پيدا نكرده است مي توان از پتوي نم دار استفاده كرد .

 

!!! چند نكته در مورد پيشگيري از آتش سوزي:

 1- مواد نفتي را در انبار و جاهايي كه مواد قابل اشتعال (مواد خشك) وجود دارد قرار ندهيد .

2- از روشن كردن آتش در كنار تنه درختان خودداري كنيد .

 3- در كنار كشتزارها ، علوفه خشك ، خرمن و جنگل آتش روشن نكنيد مگر اين كه اطراف آتش را به خوبي محصور كرده باشيد تا باد باعث آتش سوزي نشود .

4- اشياء زائد و بي مصرف را كه قابل اشتعال است انبار نكنيد .

 5- زماني كه باد مي وزد يا طوفان است آتش روشن نكنيد و اگر روشن است آن را فورا خاموش كنيد .

 6- ته سيگار و كبريت روشن را هر جايي نيندازيد و اگر مي خواهيد محلي را كه آتش روشن كرده ايد ترك كنيد روي آتش، آب و يا خاك بريزيد و تا از خاموش شدن آتش اطمينان حاصل نكرده ايد آن محل را ترك نكنيد .

 7- بچه ها را از بازي با كبريت و آتش منع كنيد و خطرات آتش را به آن ها متذكر شويد .

 8- سيم وسائل برقي را از زير فيش و بالاي در عبور ندهيد و هميشه سيم ها را كنترل كنيد كه روپوش آن از بين نرفته باشد .

 9- از ريختن آب بر روي سيم و پريز برق خودداري كنيد و وسائل برقي را با آب نشوييد .

 10- در موقع ترك منزل دقت كنيد شير گاز و كپسول و وسائل گازي بسته باشد و پريز راديو و تلويزيون را از برق خارج كنيد .

 11- بلافاصله بعد از استفاده از وسائل برقي مانند راديو ، تلويزيون و كامپيوتر روي آن ها را نپوشانيد .

 12- تلويزيون و لوازم برقي كه در هنگام استفاده حرارت توليد مي كنند را در گوشه هاي اتاق يا سالن قرار دهيد تا از دو طرف در مجاورت هوا قرار گيرند .

 

اقدامات اوليه در هنگام مقابله با آتش:

 1- به محض مشاهده آتش خونسردي خود را حفظ كنيد .

 2- اداره آتش نشاني را ( با تلفن 125 ) فورا مطلع كنيد .

 3- با وسائلي كه در دسترس است آتش را خاموش كنيد .

 4- در و پنجره هاي اتاقي را كه آتش سوزي در آن شروع شده فورا ببنديد تا مانع سرايت دود و شعله به اتاق هاي مجاور شود .

 5- زير درب اتاق هاي مجاور را كه هنوز دچار حريق نشده اند بپوشانيد.

 6- اگر علت آتش سوزي جريان برق است فورا جريان برق را قطع كنيد.

 7- آتش هاي خشك را با آب يا شن و ماسه خاموش كنيد .

 8- هميشه مخالف جهت وزش باد قرار بگيريد تا شعله به شما آسيب نرساند .

 9- از آسانسور استفاده نكنيد .

 10- در حاليكه نرده ها را لمس مي كنيد از پله هاي اضطراري پايين برويد .

 11- آگر با آتش سوزي بزرگي مواجه شديد خود را به خطر نيندازيد .

 12- در هاي خروجي را لمس كرده و از درهايي كه بدنه آن ها سرد است خارج شويد زيرا درهاي گرم ممكن است از حريق پشت در خبر دهند .

 

در موقع پخش گاز نكات زير را رعايت نماييد :

 1- برق را قطع كنيد ( به شرطي كه كنتور در محل پخش گاز نباشد چون جرقه باعث انفجار مي شود ).

 2- افراد خانواده را از محل دور كنيد .

 3- از پوشيدن كفش ميخ دار خودداري كنيد ، زيرا ممكن است اين كار موجب ايجاد جرقه شود .

 4- دستمال خيس جلو دهان و بيني خود ببنديد .

 5- دستگيره درب آشپزخانه و دريچه ها را آهسته و با احتياط باز كنيد تا جرقه نزند .

 6- براي ايجاد روشنايي از چراغ قوه استفاده كنيد .

 7- اگر سيلندر حاوي گاز داغ شده فورا از محل دور شويد ، چون امكان انفجارزياد است .

 

عمليات نجات(در آتش)

براي نجات شخصي كه طعمه حريق شده بايد سه اصل مهم و اساسي را مورد توجه قرار دهيد :

1- براي جلوگيري از تنفس دود و يا خفگي ناشي از آن پارچه يا دستمال مرطوبي جلوي دهان و بيني خود را بگيريد .

 2- براي جلوگيري از گم كردن راه خروج مكان ها و اطاق هايي كه دچار حريق شده اند ، بايد در امتداد ديوار حركت كنيد تا ذرب خروجي را پيدا كنيد.

 3- حتي الامكان به صورت نشسته حركت كنيد تا از استنشاق دود در امان باشيد .

+ نوشته شده در  ساعت 13:50  توسط :: محمّد صالحی ::  | 

:: آشنايي با آتش


آتش

FIRE

 

آتش:

 آتش از يك جسم قابل اشتعال با اكسيژن هوا همراه با شعله و حرارت بوجود مي آيد . علل و شرايط بوجود آمدن آتش يا عوامل تشكيل دهنده آتش را اكسيژن، مواد سوختني و حرارت مي دانند و در صورتي كه اين سه عامل با مقياس و در شرايط مساعد يك جا جمع شوند ايجاد آتش مي كنند .

 سه عامل ياد شده را مي توان به صورت سه ضلع مثلث كه به يكديگر متكي باشند نشان داد و به آن ، مثلث آتش گفت .

 

 --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

مثلث آتش:

به طور كلي وجود سه عامل به طور معين براي ايجاد يك آتش لازم است ،‌يعني اگر اين سه عامل در يك جا جمع شوند آتش سوزي به وجود مي آيد . اين عوامل عبارتند از :

1- مواد سوختني (سوخت)

2- اكسيژن

3- حرارت (گرما)

 

 

 

--------------------  توضيح اضلاع مثلث آتش  -------------------

 

 1 - حرارت (دما- گرما):

 مقدار درجه حرارتي كه اجسام بر حسب نوع خود دريافت و يا در خود ذخيره مي نمايد تا شعله ور شوند را حرارت مي گويند.

 

 

 *** راه هاي ايجاد حرارت:

 الف - شعله هاي باز:  مانند كبريت ، سيگار و اجاق گاز.

 ب - اشعه هاي نوراني: مانند پروژكتور ، نور خورشيد و لامپ هاي قوي و پر نور.

ج - جرقه: مانند جرقه حاصل از جوشكاري و جرقه پلاتين يخچال.

د - سطوح داغ:  مانند اتو ، باخاري هاي برقي و...

ه - اصطكاك:  مانند اصطكاك كبريت با بدنه آن يا اصطكاك دو سنگ چخماق با هم .

 

 

 *** راه هاي انتقال حرارت:

 الف - هدايت:  عبارت است از انتقال گرما از يك جسم داغ به اجسام سرد مجاور آن يا منتقل شدن گرما از قسمت هاي داغ يك جسم به قسمت هاي سرد تر همان جسم.

ب- جابجايي:  هوا ،گازها و مايعات حرارت ايجاد شده را از محلي به محل ديگرمنتقل مي كنند.

ج - تشعشعي:  در اثر برخورد شعله و حرارت به اجام صيقلي حالت بازتاب صورت مي گيرد و اين بازتاب بر روي مواد قابل اشتعال باعث تجمع حرارت و ايجاد آتش سوزي مي كند .

 

 

 

 2 -مواد سوختني:

غير از مواد نسوز قليايي ، اسيدي و خنثي كليه مواد در درجه حرارت معيني ، قابل سوختن مي باشند. مواد سوختني در طبيعت را به سه دسته كلي تقسيم مي كنند :

 

 

 الف - جامدات :  مانند چوب و زغال سنگ، پتو ، قالي و يا هر چيزي كه بعد از سوختن از خود خاكستر به جاي بگذارد .

   

ب - مايعات :  مانند تمام فرآورده هاي نفتي كه بعد از سوختن اثر به جا مي گذارند . از مايعات قابل اشتعال مي توان به نفت ، بنزين ، گازوييل ، الکل و ... اشاره کرد.

     

 ج- گازها :  مانند انواع گازهاي قابل اشتعال ( هيدروژن، اتان و بوتان ) و... كه بعد از اشتعال هيچ اثري از خود باقي نمي گذارند.

  

 ----------------------------------------------------------------------------------

 

3- اكسيژن:

عنصري است كه 21% از هواي اطراف ما را تشكيل مي دهد و تقريبا در همه جاي طبيعت به وفور يافت مي شود.

 

 

+ نوشته شده در  ساعت 13:41  توسط :: محمّد صالحی ::  | 

::. تاريخچه ی آتش نشاني در ايران و تهران .::

حدود يكصدو پنجاه سال پيش قواي روسيه تزاري به لحاظ اشراف سياسي و اجتماعي بر شهر تبريز كه آن زمان پايتخت و مقر وليعهد بوده و به صرف حفظ منافع مادي خود يك واحد آتش نشاني در اين شهر ايجاد مي نمايد. اين واحد را مي توان اولين واحد آتش نشاني در ايران ناميد و لوازم و تجهيزاتي نيز از آن باقي مانده است كه در موزه آتش نشاني تهران نگهداري مي شود. از سوي ديگر انگليسيها نيز كه در اواخر دوران قاجار جنوب ايران و خصوصأ مناطق نفت خيز را در سيطره خود داشتند مقارن همان زمان داراي امكانات اطفاء حريق در آن مناطق بودند. شايد تأسيس دومين واحد آتش نشاني با توجه به نياز پالايشگاه نفت در مسجد سليمان يا آبادان باشد.
 
در تهران نيز اولين واحد آتش نشاني در سال 1303 شمسي در گاراژي به نام حسني در سه راه امين‏حضور توسط يك ژنرال روسي با چند دستگاه اتومبيل با مارك (ان-آ-گ؛) و با پانزده نفر پرسنل از درجه داران نظامي شروع به كار نمود و در سال 1307 با پيگيري تيمسار كريم آقا بوذرجمهري كه گويا سرپرست بلديه بوده، قبرستان قديمي موجود در ميدان حسن آباد (ايستگاه آتش نشاني فعلي) تبديل به اداره ماشين هاي آب پاش شد كه تجهيزات آن همان چهار دستگاه اتومبيل و پرسنل مربوطه بوده و فلسفه احياء آن صرفأ آب پاشي معابر، خيابان ها و آبياري درختان شهر و گاهي نيز شركت در حريق هايي كه آن زمان به وقوع مي پيوسته بوده است. بعدها نام (اطفائيه) به اين واحد اطلاق گرديد و بدين منظوراز متخصصين آلماني و روسي دعوت شد كه در اين رابطه شخصي به نام موسيو وال رول آلماني با تعليمات و تجهيزات مختصري به اداره اطفاييه سر و صورتي داد كه موجب شد توجه مسئولين شهرداري به اين مهم جلب گردد. بروز حريق هاي بزرگ و متعدد كه زاييده توسعه شهر تهران و صنعتي شدن اقتصاد بود با تهيه تجهيزات مبارزه با حريق و آموزش پرسنل حرفه اي شرايطي را ايجاب نمود كه دومين ايستگاه آتش نشاني در شميرانات تأسيس و تا سال 1326 شمسي همين دو ايستگاه فعاليت داشتند و طبعأ جوابگوي نيازهاي شهر نبودند و لذا طرح ايجاد سه ايستگاه ديگر آتش نشاني در دروازه دولاب و جنوب ميدان مولوي و همچنين در چهارراه عباسي ريخته شد كه با تلاش رؤساي وقت آتش نشاني پس از دو سال اين ايستگاهها در سرويس آتش نشاني شهري قرار گرفتند، ليكن گسترش روز افزون و بي رويه شهر تهران و مركزيت دادن ادارات و صنايع، احداث ساختمانهاي بدون رعايت اصول شهر سازي و … وظايف سنگيني از قبيل نجات مردم از زير آوار تا رسيدگي به زلزله زدگان بر عهده سازمان آتش نشاني قرار گرفت. تا اين كه واحدي با عنوان گروه “امداد و نجات” در سال 1340 در ايستگاه حسن آباد داير شد كه در كنار واحد اطفاء حريق كار آن صرفأ نجات و امداد باشد.
ناگفته نماند كه در سال 1330 كه لزوم آموزشها ي فني، حرفه اي متناسب با علم آتش نشاني احساس شد، عده اي جهت گذراندن آموزش حرفه اي به كشورهاي
خارج اعزام شدند و پس از مراجعت امور تدريس آتش‏نشانان را بر عهده گرفتند.
 
"ادامه ی متن در ادامه ی مطلب"

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 0:4  توسط :: محمّد صالحی ::  | 

::. آتش نشان .::

ساختمان 8 طبقه ای آتش گرفته است .اهل ساختمان هراسان و با دست پاچگی به اینور و آنور می روند .همه سعی دارند خودشان را از مهلکه نجات دهند.هرکه سریعتر خود را به بیرون ساختمان برساند ،احتمال زنده ماندنش بیشتر است. شعله های آتش هر هشت طبقه را فرا گرفته. برخی از ساکنین که به خود مسلط تر هستند به فکر بستن شیرهای آب و گاز افتادند؛ ولی فرصت انجام این کار نیست. باید سریعا خود و خانواده شان را از محل دور سازند. نهایت موفقیت ایشان تنها در آن است که خودشان را از محل حادثه دور کنند.

در این میان یکی ازرهگذران به آتش نشانی خبر داده است. آتش نشانی در چند کیلومتری ساختمان قرار دارد. پس از چند دقیقه ماشین های آتش نشانی با صدای بوق و آژیر خود را به محل سانحه می رسانند. مامورین افراد عادی را از اطراف ساختمان دور می کنندو وارد عمل می شوند. کارهایی که باید انجام دهند در مجموع شامل دو دسته می شود: 1. جلوگیری از گسترش یافتن آتش و اطفاء هر چه سریعتر آن.2. نجات افرادی که در میان شعله های آتش گیر کرده اند و نمی توانند خود را نجات دهند.

مامورین آتش نشانی جهت انجام دادن این وظایف دوره های مخصوصی را دیده اند وبه سرعت وارد عمل می شوند تا هم آتش را خاموش کنندو هم ضایعات حاصل از این اتفاق را به حداقل ممکن کاهش دهند.

اهل ساختمان که مضطرب و پریشانند از اینکه می بینند در مقابل چنین واقعه ناگوارو غیر منتظره ای افرادی سریعا به جهت نجات و حمایت ایشان اقدام نموده اند و توانستند ضایعه حاصله را تخفیف داده، آتش را خاموش سازند؛ دلگرمی شوند و برای آتش نشان ها دعای خیر می نمایند.

خیلی عجیب است! نحوه عملکرد آتش نشان ها با نحوه عملکرد مردم عادی در برابر یک مساله و حادثه تفاوت زیادی دارد.

مردم عادی شاید به مسائل ایمنی ساختمان دقت ننمایند ولی آتش نشان ها از ابتدا این مسائل را در نظر می گیرند. مردم عادی شاید دراثر بی احتیاطی و نا آگاهی سبب ایجاد فاجعه گردند ولی آتش نشان ها با آگاهی سعی در پیش گیری ازوقوع حوادث دارند. به هنگام وقوع خطر مردم عادی از محل حادثه می گریزند (اگر بسیار چالاک باشند) ولی آتش نشان ها از مسافتی دور دست خود را به محل حادثه می رسانند و از جایی امن به محلی پر خطرمی آیند. مردم عادی با نگرانی و اضطراب قدرت عمل خود را از دست داده و بهت زده به ماجرا نگاه می کنند ولی آتش نشان ها با آگاهی و مدیریت صحیح وارد عمل می شوند .

ادامه ی این متن را در ادامه ی مطلب بخوانید.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 18:18  توسط :: محمّد صالحی ::  | 

::. علم آتش نشانی و پاسخ یک سوال؟ .::

 در حال حاضراتش نشاني يکي از علوم دانشگاهي شده است و يکي از رشته هاي دانشگاه علمي کاربردي مي باشد.
رشته اتش نشاني در ايران تا مقتع کارشناسي تدريس مي شود که براي ادامه تحصيل در اين رشته بايد به يکي از دانشگاه هاي انگليس يا اتريش برويد.
در ايران متاسفانه فقط 2يا3 مهندس اتش نشان داريم که با معرفي اين رشته به ديگران و با تاسيس دانشگاه ,اين رشته در حال گسترش مي باشد.
شايد فکر کنيد اتش نشاني علم خيلي ساده اي باشد ولي بر خلاف تصور علم اتش نشاني بسيار گسترده و در عين حال بسيار جذاب است .

در واقع اين علم مانند اقيا نوسي از کليه علوم موجود در جهان به عمق 1 سانتيمتر مي باشد به اين معني که اين رشته مجموعي از رشته هاي مختلف مانند: پزشکي, فيزيک,شيمي,رياضي و ... مي باشد که فقط قسمتي از هر کدام از اين رشته ها را اموزش مي بينيد.
و جالب اينجاست که اين رشته يکي از پر در امد ترين رشته هاي ايران است و براي رسيدن به مراتب بالا در اين رشته بايد تلاش زيادي بکنيد .

ايندفه ميخوام به يک سوال جواب بدم که شايد سوال خيليها باشه:اين سوال که چرا هميشه ميگن اتش نشاني دير ميرسه به حريق؟

بزاريد اول يه ازمايش که دانشمندان اين رشته انجام دادن براتون بگم:تو اين ازمايش نشون ميديم که يه حريق ظرف مدت چند دقيقه رشد ميکند.

در اين ازمايش ما يک اطاق داريم با دو تا مبل ,يک ميز,دو تا صندلي و يک کتابخانه کوچک.يعني کمترين ماده سوختني در يک منزل.حالا ما يک شمع روشن را روي مبلها ميندازيم و اونو رها ميکنيم,رشد شعله در دقيقه اول بسيار کند بوده ودماي محيط کمتر از20 درجه افزايش يافته.در دقيقه دوم شعله رشد کرده و افزايش دما بهنزديکيهاي100 رسيده.در اوايل دقيقه سوم اتش جان گرفته و افزايش دما ناگهان به بيش از 300 درجه ميرسد.در اواخر دقيقه سوم دما به 600 درجه ميرسدودر نهايت در حدود ثانيه 20 دقيقه چهارم شعله به حد اکثر رشد خود رسيده ودما به 850 درجه ميرسد.در اينجا دما ديگه بالا نميره چون ديگه هيچ ماده سوختني وجود ندارد که بسوزد و دما را بالاتر ببرد.همان طور که ديديد دماي شعله بصورت تصاعدي و وحشتناک بالا ميرود به طوري که در کمتر از پنج دقيقه تمام ماده سوختني تمام شد.
خوب حالا فردي که مالش دچار حريق شده چکار ميکند؟
اول 5 دقيقه طول ميکشه که بفهمد بعد 10 دقيقه داد و هوار ميکنه,با شيلنگ خونش مي خواد اتيشو خاموش کنه اخرشم  يکي از همسايه ها يادش مي افته که اتش نشاني ام هست تازه بعد از 15 دقيقه زنگ ميزنه. بچه هاي اتش نشاني ام حد اکثر 6 دقيقه  بعد از خوردن زنگ به محل ميرسند که البته استاندارد جهاني 3 دقيقه هست ولي با امکانات ما همين 6 دقيقه خيلي خوبه .(البته به طور معمول اتش نشاني بين 3 تا 5 دقيقه به محل ميرسه) حالا به نظر شما اتش نشاني دير ميرسه؟
تازه وقتي بچه ها به اونجا ميرسن تازه بايد خودشونو واسه کتکها و ناسزا هاي مردم اماده کنند.
البته ما به اونا حق ميديم ولي متاسفانه بطور کلي در کشور ما اتش نشاني از اون منزلت و جايگاهي که در کشور هاي ديگه وجود دارد بر خوردار نيست در حالي که اتش نشاني تهران در خاور ميانه مقام اول را داراست و همچنبن بچه هاي اتش نشاني تهران جزو فدا کار ترين و متعهد ترين اتش نشانان دنيا هستن.لازمه بدونيد جايگاه يه اتش نشان در اروپا از يک دکتر بالا تره و به اتش نشانهاشون به شدت احترام ميزارن.از نظر سختي کار بعد از معدن رتبه دوم را داراست.يه اتش نشان هر روز که ميره سر کار مطمئن نيست که فردا سالم ميره خونه يا اصلا ميره خونه يا نه؟

+ نوشته شده در  ساعت 17:59  توسط :: محمّد صالحی ::  |